พระจันทร์ยิ้ม...ในวันที่ฉันเศร้าหมอง

ฉันบ้ารึเปล่า...ชีวิตไม่ได้ทุกข์มาก..จะร้องไห้ทำไม

มีใครเคยเป็นบ้างไหม..เวลาอยู่คนเดียว..มันเงียบ..เงียบ..มีเวลาคิดเรื่องโน้นเรื่องนี้

คิดมากไป..คิดเศร้าไป..น้ำตามันก็ไหลไป..

นานแล้ว..ที่ไม่เคยมีหยดน้ำแห่งความเศร้าออกมาจากตาของฉัน

จำได้ครั้งล่าสุดที่ร้องไห้ ไม่ใช่เพราะเศร้า..แต่เป็นการตื้นตันใจ

แต่คืนนี้...ฉันมีน้ำตา......ที่มีต้นเหตุมาจากความเสียใจ

ฟุ้งซ่านไป..ในทุกเรื่อง..ที่ตัวเองคิดว่ามันเลวร้าย

จริงๆ คนเรามักคิดไปก่อน

คิดล่วงหน้าในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น

กังวลในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

คิด...คิด..แล้วเหมือนคนบ้า..ฟุ้งซ่านกับความคิดที่ไม่มีตัวตน

บางคน

คิดมาก เศร้ามาก เสียใจมาก

กับเรื่องที่ผ่านมาแล้ว

เรื่องที่ไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไข

ชีวิติไม่มี Undo จะ command Z กลับไปมันไม่ได้

กลไกชีวิตไม่มีระบบไทมแมชชีน มันย้อนไม่ได้

จะเก็บมาทุกข์ไปใยเล่า

ถ้าจะเศร้า..ให้เศร้าในปัจจุบัน...พอแล้ว...

ปัญหามากมายในคืนนี้....

มันจะกลายเป็นเพียงเรื่องที่จะเลือนไปในวันพรุ่งนี้

สิ่งใดที่เลือกแล้ว...

ถาม....ใครเลือก

ตอบ....เราเลือก

พี่มะยมกล่าวไว้...เลือกแล้ว..จะบ่นทำไม..เลือกแล้ว....อย่าบ่น

ถูกของเค้า...เราเลือกเอง...เราตัดสินใจเอง

จงอย่าเสียใจในสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจ..อย่าดูถูกตัวเอง

ถ้าเลือกแล้ว ทำแล้ว มันแย่..จงทำให้มันกลายเป็นเรื่องดี

ในบทความพี่มะยม มีกล่าวถึงบทความของ น.พ. เทอดศักดิ์ เดชคง ว่า

สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว....สิ่งนั้น..ดี..เสมอ

ในชีวิตนี้ ตลอดอายุ 27 ปีที่ผ่านมา

เรื่องที่ฉันเคยคิดว่ามันผิดมันพลาด มีไม่มากนัก(สำหรับเรื่องใหญ่ๆ)

แต่ถ้านับเรื่องเล็กน้อยนี่..คงมีได้ทุกวัน

ความไม่พอใจ..ต่อบุคคลอื่น..ทราบไหม..ต้นเหตุมาจากใคร

ต้นเหตุ..อยูที่เรา..

อย่าโทษว่า..เค้าทำเราไม่พอใจ

จริงๆ แล้ว

เราเอง..ที่ไม่พอใจเค้า

เค้าไม่ได้ดังใจเรา...เราก็ว่าเค้าผิด..เราก็อารมณ์เสีย

เหตุเพราะไม่ถูกใจในการกระทำ ไม่ถูกใจในคำพูด

ลองนึกสิ....ยกตัวอย่างเรื่องใกล้ตัวนะ

อย่างเรื่องงานกราฟิกชิ้นที่เราชื่นชมนักหนา....เอาไปให้เค้าวิจารณ์แล้วผลออกมาไม่ดี

เราก็เหี่ยวไป..เพราะ คำตอบที่อยากได้..คือคำชม

การที่เราจะชอบใครสักคน....มันเพราะเค้าทำตัวหรือพูดจาถูกใจเรา

คำถามที่ถามคน 10 คน..เราจะเลือกชอบคำตอบ..จากคำตอบที่เราอยากฟัง

ไงดีล่ะ...

ถ้าเราเลือกจะปรึกษาใครสักคน ใน 10 คน เราจะเลือกคนที่เราคิดว่า เค้าจะตอบในสิ่งที่เราอยากได้ยิน

จบไปประเด็นนี้

ฉัน..อาจพูดบางอย่างตรงเกินไป

จนดูไม่รักษาน้ำใจ

เพราะคำพูดตรงๆ นั้น..มันไม่ใช่คำที่พวกเค้านั้นอยากได้ยิน

คนเราน่ะ...ชอบเรื่องราว ชอบคำพูดสวยหรูทั้งนั้นล่ะ (ไม่เว้นแม้กระทั่งฉัน)

ฉันเคยถามใครบางคนว่า..จะเอาความจริง..หรือคำโกหกที่สวยหรูล่ะ

มันดูเหมือนว่า...ฉันเป็นคนโกหกไปซะงั้น..ที่ฉันมีคำโกหกเค้า

รู้งี้...ตอบให้สวยหรูไปซะก็จบ

...................................................................

วกมาเรื่องใกล้หัวใจอีกเล็กน้อย...

ช่วงนี้อยู่ในช่วงสับสน..ระหว่างการเลือกที่จะปลื้มใครจริงจังสักคน

กับการปลื้มห่างๆ อย่างห่วงๆ 555+

ฉันดูจะปลื้มคนโน้นคนนี้ไปเรื่อย..อ๊ะ..ก๊ะคนโสด..

ฉันคิดว่า...การได้ปลื้มกัน คุยกัน ทานข้าวกัน

ในระยะที่มันพอดี ไม่ใกล้ไป ไม่ห่างไป..มันเป็นเรื่องดี

เมื่อใด..ที่มันใกล้ไป..ปัญหามันจะตามมา

ฉันคงเหมาะกับการอยู่คนเดียวเสียมากกว่า

ชีวิตอิสระมันสวยงามจนเกินกว่าจะสูญเสีย

ฉันไม่ใช่คนเจ้าชู้..ฉันไม่ได้มีแฟนหรือมีกิ๊กเยอะแยะอย่างที่หลายคนคิด

เพียงแค่..ฉัน..มองเห็นปัญหา(ชูวิทย์ซะง้านนน55+)

ฉันเคยปลื้มใครคนนึงมากๆ จนต้องทุกข์ใจ

ทุกข์ยังไง..

ทุกข์เมื่อ..เค้าทำเราไม่พอใจ

ทุกข์เมื่อ..เราแคร์เค้ามากไปโดยที่เค้าไม่แคร์เรา

เพราะฉะนั้น...ฉัน...จะไม่แหย่เท้าลงไปในความทุกข์

โดยอัตราเฉลี่ยของการทุกข์นั้น คิดเป็นอัตราส่วนคร่าวๆ ได้ว่า

อยู่คนเดียว 3 ปี เหงาจนถึงขนาดร้องไห้ 5 ครั้ง

มีแฟน       3 ปี ง้องแง้งกันจนต้องร้องไห้ 20 ครั้ง

เห็นมะ..โสดเถอะ..ไม่ต้องเสียน้ำตาไปมากถึง 4 เท่า..ช่วงนี้ประหยัดอะไรได้ก็ประหยัด

เอาล่ะ...โสดกันต่อไป..ตอนนี้เลิกเสร้าระ เหอๆ